Op deze website staan foto’s van oudstudenten en -docenten. kom je jezelf tegen op een of enkele daarvan, en wil je niet dat deze op de site geplaatst blijven, meld dat ons dan via helpdesk@eckartcollege.nl; wij verwijderen de betreffende foto dan onmiddellijk.

Pas op de plaats. Genoeg geëxperimenteerd.

Geschreven door: Henk Hutten
1976 - 1977

Schooljaar 1976 - 1977. Pas op de plaats. Genoeg geëxperimenteerd.

 

‘Laten we nu eindelijk eens rustig nadenken waar we met de school staan en waar we heen willen’, was de verzuchting aan het begin van dat jaar. De school was zo groot geworden en de ideeën over het onderwijs en de organisatie zo divers, dat er een breed gedragen behoefte ontstond om vast te leggen wat er was bereikt onder de vlag van de Mammoetwet. Geconstateerd was in het voorgaande jaar een algemeen gevoel van onbehagen over het gebrek aan invloed op de gang van zaken in de school en over het gebrek aan ruimte voor pluriforme opvattingen. De vaksecties zouden hun onderwijsdoelen en werkwijze helder moeten omschrijven, de werkwijze van de diverse jaarstaven zou verduidelijkt moeten worden, hoe groot de invloed van de diverse raden (sectievoorzitters, jaarleiders, Personeelsraad) in de schoolorganisatie zou moeten zijn. De directie zou in het vervolg het beleid bepalen, de staf, als mede bepalend, zou worden opgeheven en vastgelegd werd op welke wijze de personeelsvergadering, de ouderraad, een leerlingenraad en het decanaat een plaats kregen in de schoolorganisatie. Behoefte dus om vastlegging van invloed op het reilen en zeilen van de school en van verantwoordelijkheden en inzet.

Elk jaar 10, 11 of 12 brugklassen. De bovenbouw groeit ook. Het kraakt en schuurt af en toe. Dit was klas 1h in 1976. Ze kregen geschiedenis van ("de oude") Henk Scheijvens. 

 

De praktijk van alle dag was soms weerbarstiger. Er ontstond een uitgebreide overlegstructuur, waarin niet altijd duidelijk was wie waarover mee zou moeten spreken. Winst was dat de schoolleiding zich ging verdiepen in de werkwijze van de secties. Daarbij bleek dat er binnen de vaksecties zeer divers werd gedacht over de inhoud en de werkwijze van de lessen, de benadering van leerlingen, het waarderen van de prestaties van leerlingen, de berekening van de rapportcijfers, in het bijzonder over het rapportcijfer dat op het eind van elk schooljaar gegeven werd. Een wereld te winnen als daarover meer eenstemmigheid en duidelijkheid zou ontstaan, maar het kon ook een aanslag zijn op de gewenste pluriformiteit en eigen verantwoordelijkheid.

 

Het functioneren van de scholengemeenschap, in het bijzonder toegespitst op de Mavo-afdeling, bleef problematisch. In mei werd besloten om een conferentie te beleggen in het begin van het volgende schooljaar. Hulp werd gevraagd bij het Onderwijsbureau van OMO.

 

1869 leerlingen telde de school en 126 docenten, naast meer dan twintig onderwijs ondersteunende medewerkers. Bij het nieuwe gebouw werden uiteindelijk ook de sportvelden aangelegd en was het sporten op molshopen eindelijk verleden tijd.

Het was altijd vol in hal B. De Ouderraad had gezorgd voor zithoeken.

Andere verhalen

De grenzen van de groei bereikt?

Schooljaar 1975 - 1976. De grenzen van de groei bereikt?   Zoals elk jaar was er weer een grote toeloop van leerlingen voor de brugklas en de voorgaande generaties waren in de...

De schoolorganisatie verder in een vat gegoten.

Schooljaar 1977 - 1978. De schoolorganisatie verder in een vat gegoten.   In zo’n mammoettanker gaat niet alles op rolletjes en zeker niet vanzelf. Het duurde een hele tijd voordat de afgesproken...

Heb jij ook een goed verhaal?

Deel het met ons