Op deze website staan foto’s van oudstudenten en -docenten. kom je jezelf tegen op een of enkele daarvan, en wil je niet dat deze op de site geplaatst blijven, meld dat ons dan via helpdesk@eckartcollege.nl; wij verwijderen de betreffende foto dan onmiddellijk.

De verlengde brugklas

Geschreven door: Henk Hutten
1970 - 1971

Schooljaar 1970 - 1971. Roeien met de verlengde brugklas Vwo-Havo en hoe vangen we straks de Mavo-leerlingen op.

 

Intussen was de school zo populair geworden dat er voor acht brugklassen een plaats moest worden gemaakt, dus opnieuw uitbreiding met noodlokalen, het houten gebouw ‘Nuenen’. Veel nieuwe gezichten, ook bij de groep medewerkers, vaak jong en met frisse ideeën hoe ze het werk zouden aanpakken. Ieder werd geacht ergens in een commissie of werkgroep mee te doen. Begeleiden van een groep leerlingen, als mentor van een klas was een must. In de onderbouw vormden per leerjaar de mentoren met een jaarleider de jaarstaf. Eckart werd bekend vanwege dat begeleidingssysteem, dat even later in de drie leerjaren van de onderbouw en ook in de bovenbouw krachtig werd uitgebouwd. 

 

Opnieuw veel stof tot nadenken in dat jaar. Evenveel werk doen terwijl de wet 32 wekelijkse lesuren per klas voorschreef en betaalde, tegenover voorheen 36. Dat werd dus heel wat denkwerk en overleg om alles in goede banen te leiden. Bovendien kun je dan wel een brugperiode willen verlengen van één naar twee jaar, maar je zult toch iets moeten doen een de (vermeende?) verschillen in (leer)capaciteiten van leerlingen (en van docenten). Zou tempodifferentiatie een oplossing zijn, zoals dat in Bergen op Zoom al praktijk was of moesten we denken aan andere vormen in het aanbieden van leerstof? Bij het eerste rapport in brug2 in januari 1971 zagen we dat er zoveel onvoldoendes waren, dat meer dan de helft van de leerlingen zwaar in de problemen zou komen bij de overgang naar een derde klas. Dus opnieuw de koppen bijeen gestoken en grondig aan de overgangsnormen en de wijze van cijfers geven, inclusief leerdoelen, gesleuteld. Geen grond meer onder de voeten, klaagde menige docent. Geen continuïteit! Na forse discussies is het toch nog goed gekomen op het einde van het schooljaar, maar de echte discussie over leerstofvernieuwing en vormen van differentiatie binnen klasverband verzandde.

 

Dat was wel helaas, want de Mavo-Muloschool kwam eraan. Hoe moesten straks dan de nieuwe brugklassen worden ingedeeld? Klassen met een VWO-Havo indicatie én klassen met een Mavo indicatie? De ervaringen met de hoofden van de toeleverende basisscholen werden in de discussie over de toekomst meegenomen en waarom zouden de nieuwe ‘Mammoetnormen’ ook niet van toepassing kunnen zijn? Met een sprong in het diepe, werd besloten tot een fusie met de Thomas van Aquino-mavo, met een heterogeen ingedeelde brugklas VWO-Havo-Mavo, die in het schooljaar 1971 van start ging. Daarmee was de school een van de weinige VWO-Havo-Mavoscholen in Brabant. Als dat maar goed zou gaan.

 

Het was hard werken tijdens de werkweek van 1970.

Andere verhalen

De invulling van de Mammoet

  Schooljaar 1969 - 1970. Het OMO-ontwikkelingsplan een nieuwe impuls voor de invulling van de Mammoetwet.   Vijf brugklassen dienden zich aan in 1969. Langzaam ontstond er een echte school, want de brugklassers...

Starten met veel leerlingen en medewerkers

  Schooljaar 1971 - 1972. Vier dagen starten met een grote groep nieuwe medewerkers en een nieuw gebouwdeel van het Eckart in Woensel. Opnieuw was het Van der Putt te klein en...

Heb jij ook een goed verhaal?

Deel het met ons