Op deze website staan foto’s van oudstudenten en -docenten. kom je jezelf tegen op een of enkele daarvan, en wil je niet dat deze op de site geplaatst blijven, meld dat ons dan via helpdesk@eckartcollege.nl; wij verwijderen de betreffende foto dan onmiddellijk.

De grenzen van de groei bereikt?

Geschreven door: Henk Hutten
1975 - 1976

Schooljaar 1975 - 1976. De grenzen van de groei bereikt?

 

Zoals elk jaar was er weer een grote toeloop van leerlingen voor de brugklas en de voorgaande generaties waren in de loop der jaren in de bovenbouw aangeland, waar bovendien nog een (klein) aantal leerlingen uit 4Mavo naar 4Havo overstapte en een veel groter aantal leerlingen uit 5Havo de overstap maakte naar 5VWO. 1888 leerlingen en veel medewerkers. Voor de laatste groep was er een herfstconferentie op 16 en 17 oktober met als thema ‘De Massaliteit van de school’. Uit de verslagen bleek een grote diversiteit van allerlei onlustgevoelens over de gebouwen, de aansturing door de schoolleiding, de onduidelijke besluitvorming, de positie van de stuurgroep, de staf en de plenaire vergadering, de invloed van jaarleiders en jaarstaven, de rol van de secties en vakgroepen, etc. Er was veel onvrede. De school was zo snel en zo hard gegroeid en er waren zoveel stappen gezet m.b.t. de organisatie en het onderwijskundig proces, dat menigeen naar adem begon te snakken, terwijl het Ministerie van Onderwijs al weer iets nieuws wilde met een Contourennota voor het toekomstige onderwijs.

 

 De jaren zeventig. Een aantal medewerkers sprak zich uit voor verdere democratisering van de besluitvorming. Dat was voor anderen weer het sein om terug te grijpen op oude zekerheden. ‘Inspraak zonder inzicht leidt tot uitspraak zonder uitzicht’? Disciplinering van de leerling door middel van een gerichte aanpak van het leerproces was voor sommigen het doel, terwijl anderen juist de ontwikkeling van leerlingen wilden stimuleren door ze met een bepaalde mate van vrijheid en zelfwerkzaamheid voor te bereiden op de tijd na de school. Steeds meer twijfel over ‘frontaal instructie geven’. Allerlei werkvormen werden door steeds meer medewerkers in praktijk gebracht, ondersteund door nieuwe leerboeken en vooral werkschriften, een slim idee van veel uitgevers.

 

Ook over de wijze van begeleiding van leerlingen ontstonden spanningen. In de onderbouw bleek de begeleiding van de kleine groep leerlingen in 2Mavo een probleem. Begrijpelijk omdat bijna iedere leerling vanuit de eerste brugklas doorstroomde naar de tweede brugklas. Alleen de leerlingen die dat niveau niet aankonden, kwamen in 2Mavo terecht. Het was dus hard werken voor het begeleidende team. In 3Havo kon men ook niet met erg veel vreugde aan het werk. Veel leerlingen waren gedemotiveerd, er waren veel zittenblijvers. Die problematiek werd ook gevoeld in de bovenbouw van de Havo en voelde men zich in toenemende mate aan de Mavo verwant. Dat gaf spanningen met de begeleiders in de bovenbouw van het VWO. Die onvrede leidde ook tot spanningen binnen de schoolleiding.

 

In april lag er een uitgewerkt voorstel tot herstructurering van de schoolorganisatie. Het voorstel was tot stand gekomen op basis van de uitkomsten, zoals die in oktober en december tijdens de conferenties waren geformuleerd. Het was een voorstel, bedoeld om daarover eerst goed na te denken alvorens het zou leiden tot uitvoering.

Vroeg in het schooljaar was het nieuwe hoofdgebouw klaar. Dat gaf verlichting. Helaas moesten twee oude houten gebouwdelen ‘Nuenen’ en ‘Son’ blijven staan. De voorzieningen bleven sober in die gebouwen. Tussen twee aansluitende lessen moesten grote groepen leerlingen pendelen tussen hoofdgebouw en ‘Son’ en ‘Nuenen’ , vaak geen doorkomen aan. Veel irritatie en lijfelijk contact in het ‘Nauw van Calais’. Opnieuw een punt van onvrede. Onoplosbaar. Maar we konden nog lachen en feesten bij de opening van het nieuwe gebouw in februari 1976. Vier docenten en een oud-leerling vormden ‘Container-B’ en kwamen met een spetterend optreden. Dat gaf lucht in bange dagen.

 

Andere verhalen

Nieuw gebouw voor de brugpiepers

  Schooljaar 1974 - 1975. Een nieuw gebouw voor de ‘brugpiepers’. Noodgebouwen blijven in gebruik voor de andere leerlingen.   Geen heen weer meer tussen Argonautenlaan en Generaal van Merlenstraat. Gewoon door de...

Pas op de plaats. Genoeg geëxperimenteerd.

Schooljaar 1976 - 1977. Pas op de plaats. Genoeg geëxperimenteerd.   ‘Laten we nu eindelijk eens rustig nadenken waar we met de school staan en waar we heen willen’, was de verzuchting...

Heb jij ook een goed verhaal?

Deel het met ons